Recensie: Bright Desire

Slimme porno. Zo noemt Bright Desire zichzelf, en eerlijk gezegd had ik geen beter etiket kunnen kiezen. De oprichter wilde porno maken die je aan het denken zet, die je verstand net zo goed raakt als je hart en je libido, en dankbare porno waar je blij van wordt in plaats van leeg.

Binnen vind je echte stellen, een serie sexy solofilms van mannen en vrouwen met voice-over, erotische korte films en documentaires over seksualiteit, erotiek, diversiteit en emotie. Het is intiem en warm, vol gelach: het goede spul waar mensen echt van houden aan seks. Meer dan eens betrapte ik mezelf erop dat ik naar het scherm zat te glimlachen.

De films hebben het festivalcircuit rondgereisd en prijzen gewonnen. Het begon met That's What I Like, dat in 2009 de Petra Joy Award won, later gevolgd door Sexiest Short op het Toronto International Porn Festival in 2017 en 2018.

Tel daar fotografie, interviews, audio-erotiek, fictie en columns bij op, en het geheel voelt als een klein, liefdevol gemaakt tijdschrift dat je kunt kijken. Van iemand die heel wat tijdschriften in bad heeft gelezen, is dat het hoogste compliment dat ik kan geven.