Recensie: CockyBoys

Fluistert een vriendin me ooit toe dat ze nieuwsgierig is naar gayporno, dan stuur ik haar naar CockyBoys. Regisseur Jake Jaxson maakt wat de pers arthouse-erotiek noemt, en een criticus noemde hem zelfs de Walt Whitman van de gayporno. De mannen zijn natuurlijk beeldschoon. Maar de reden om te blijven is de warmte en de chemie tussen hen.

De grote producties verschijnen als series. Gods & Heroes is de nieuwste, uitgebracht in afleveringen van 20 tot 30 minuten, en Camp CockyBoys is een uitgelaten zomerkampavontuur dat eindigt in een feest. Daartussen vind je duo's als Justin Matthews en Seth Cain.

Ik keek de eerste aflevering op de bank met een glas rosé en betrapte mezelf erop dat de personages me echt iets deden, en dat vraagt porno meestal niet van me.

Een aftelklok op de startpagina laat zien wanneer de volgende productie verschijnt. De persquotes op de site zeggen precies wat ik voelde: het is de eerste pornoserie waarbij je van iets anders geniet dan de seks. De seks valt, voor de duidelijkheid, allerminst tegen.